İÇİMDEKİ ÖTEKİ

İçimde bir deli manyak, afacan bir çocuk
Gökyüzünü mendil gibi katlayıp cebine koyacak kadar saf,
Bir dağ lalesi gibi çaresiz ve boynu bükük…

İçimde bir deli, manyak
Ele avuca sığmaz, acayip bir şakacı.
Aynadaki aksine dil çıkaran,
Kederin bıyıklarını çekiştiren hesapsız bir aylak…

İçimdeki deli değil, tam bir zır deli
Zincirlerini dişleriyle söken bir mahkûm kadar amansız.
Kendi fırtınasında ıslanmayan,
Öfkesini sabrıyla bileyen bir yabancı
Ve bazen, bir kedi yavrusu kadar uysal,
Kendi sesinden ürken bir korkak…

İçimde bir adam var,
Adam gibi adam
O biçim kaliteli
Beni aşan,
Beni şaşırtan,
Benden taşan…
Eti kemiği tutsak ama ruhu firari.
Dünyayı bir bilye gibi avucunda yuvarlayacak kadar dev,
Güneşi söndürüp cebinde taşıyacak kadar mağrur…

İçimde hiç ama hiç tanımadığım biri var
kendi karanlığında tek bir kibrit çakamayacak kadar çaresiz
Ama hem cellat,
Hem kurban,
Hem kapı,
Hem anahtar.
Kendine açılan ama içinden bir türlü kendini bulamayan…