İnsanlığımızı öldürdünüz!

Hatırlayanınız olur bundan birkaç hafta önce bir yazı yazmıştım “o devirler bitti” diye… O yazının başlığını nasıl bir sevdim bilemezsiniz. Mana olarak çok şey anlattığı gibi bana çok ta sevecen gelen bir başlık oldu.
Aslında bir milad, bir başlangıçtır.
Bir varoluş sembolüdür o başlık.
Bir isyanın işareti, bir haklılık serzenişidir.
Varlık ispatıdır ve en önemlisi de hak arama meşalesidir o başlık.
Gerçekten de o devirler bitti artık…
Nasıl bitmesin ki!
Yetmedi mi birilerinin oyuncağı olduğumuz? Hakkımızın yendiği, yok hükmünde sayılışımız ve hatta insan yerine koyulmayışımız.
Aramızda kendilerinin gökten zembille indiğini zanneden akıl fukarası bir kesim var, en çok ta lafım o zevatadır.
Oysa ki bir damla söz konusu sudan meydana geldiklerinin halen daha farkında olmayan bu zavallılara kim olduklarını ve sonlarının nasıl bir kurtlanmayla başlayacağını hatırlatmak istedim.
Çünkü artık hiçbir şey ama hiçbir şey eskisi gibi değil.
Olmayacak, ta…

Neden diye soracak olanlara cevabımız hazır
İnsanlığımızı, şahsi menfaatleriniz uğruna öldürdünüz de ondan!
Samimiyetimizi, şahsi kazanımlarınız için harcadınız da ondan!
Muhabbetimizi, üç günlük çıkarlarınız uğruna bitirdiniz de ondan!
İnancımızı, yüzünüzdeki yalan maskesiyle yıktınız da ondan!
Varın bundan sonrasını siz kendiniz hesaplayın derim.
Hangi yana dönsek bir menfaat pazarı kurulmuş ve tezgâhlarda dostunu, arkadaşını ve hatta yoldaşını satan satana. Akrabalık lafta kalmış, menfaat ise çıta yükseltme yarışında. Aynı ortamda bulunanların samimiyet derecesi bile çıkar ilişkilerine dayalı, kim / kimden ne kaçırabilirse artık. Yüzü kızarmadan hem de.
Kimin ne maskesi taktığı zaten belli değil!
O yüzden hiçbir şey ama hiçbir şey eskisi gibi olmayacak artık, çünkü o devirler çoktan bitti.
İnsanlığımızı öldürdünüz, mutlu musunuz bari?