Hasta hasta yazmak -2..

Aniden rahatsızlanıp, 4 gün kaldığım Ardahan’ın yeni Devlet Hastanesi’nde 2. yazımı da yazacağım düşüncesiyle ele aldığım ‘Hasta hasta yazmak-1’ başlıklı yazımı gözden geçirirken, bir çok dostumun, sevenimizin ve üzülenimizin olduğu gibi vali beyle de konuştum.
Bu telefon görüşmesi esnasında uzun süredir bir araya gelemediğim vali beyle de sohbet etme imkânı da buldum.
Vali beyin geçmiş olsun dileğinden hemen sonra. ‘Hastanemiz nasıl, bir gazeteci gözüyle beğendin mi?’ sorusuyla başlayan sohbetimizde ikimizin de hastanede yaşanan sorunları az çok bildiğini gördüm.
Çünkü; ‘ben şunlar şunlar eksik’ derken vali beyin ‘evet biliyorum, bende seni hastanede yattığın gün oradaydım eksikleri gördüm onları da çözmek için gerekli emirleri verdim’ diyordu.
Neydi bu eksiklikler milyonlara mal olan gelecekte bir bölge hastanesi olmaya aday olan yeni hastanede.
Öncelikle yattığım yatağın başında bulunan internet jaklarının süs olarak durduğunu söyleyebiliriz. Çünkü İl Sağlık Müdürlüğünün bilim teknik uzmanı (!) olduğunu öğrendiğimiz Oğuz beylerin 3 aydır bu jakların neden çalışmadığını değil merak, görevi olması halinde ilgilenmemişti..
Hastanenin o kadar geniş alana sahip olmasına karşın bir helikopter sahası gibi hastane araçlarının ve en önemlisi cankurtaran ambulansların -40’lara sahip bir bölgede içeri gireceği bir garajdan yoksundu..
O devasa binanın onca kapısı olmasına karşın neden sadece acil kapısının açık olduğunun ve o güzelim mobilyalara sahip danışman resepsiyonlarının boş olması merak konusuydu.

Bunun yanı sıra asansörlerinin birisinin çalışıp, birisinin yarı yolda kalması diğer bir sorundu.. Mevcut iktidar partisinin kendisine iş bulma kurumu olarak gördüğü bu hastanede on kişinin işini bir kişinin yapması ne anlama geliyordu?
Yoksa müttehittin on kişiye yaptıracağı işin, bir kişiye yaptırması karına kar katması mıydı?! Bunun yanı sıra müteahhit firmaca çalıştırılan elemanlar hastane ortamına ne kadar uygun ve eğitimliydiler?  
Vali Mustafa Tekmen ile aynı sohbette yeni yönetimin eski yöneticileri ezip dışladığı izlenimi de vardı.  
O güzelim hasta odalarının banyo kapılarının çoğu bozuk kalan kapıların ise menteşelerinin yağsızlıktan gıcırdaması adeta hastanenin çektiği sorunları seslendiriyordu.
Hastanenin çalışan internetlerinin bir çok resmi kurumda olduğu gibi fal açmak oyun oynamak için değil sistemin çalıştırılması için olduğunu da konuştuğumuz yeni devlet hastanesinde her şeye rağmen gelecekte umut vardı eğer bu eksiklikler giderilirse..

Bugünkü yazım 20 Nisan 2012 Tarihli yazımdır..

Yani 2026 Yılında olmamız karşın Posof Ulgar tüneli gibi hâlâ ortada olmayan Sahara tüneli olmadığından Karadeniz’den Ardahan’a helikopter ile gelip, değil var olan ama olmayan hastane helikopter pistine yada Askeri helikopter alanına inemeyip, Ağrılı bir iş insanının sahiplendiği Serhat Adanaspor’un yok imkanlar ile 3. lig mücadelesi verdiği sahaya inen ve Kalp Anjiyo merkezini açmadan, elesine bakıp, eli boş değil Damal bebeği, kaşar, bal ile Ankara’ya geri giden sağlık bakanının bünyesinde olan Ardahan Hastanesini anlatan yazımdır..

Peki o günden bugüne değişen bir şey var mı?

Bu soruya da başta şu an aynı hastanede hastaları, hatta hastane çalışanları olmak üzere ve dün ilkini yazdığım ve okuyanların eski yazı olduğunu anlamayıp, sanki yeni hastalanmışım hatta hastanede yoğun bakımdaymışım gibi beni arayıp, geçmiş olsun diyen dostlara tek tek teşekkür ettiğim bu, ‘hastane anım-2’ yazımı okuyan siz cevap verin..

Evet.. bu ve diğer buna benzer onca yazımı okuyan sizi bilmem ama Yapay Zekânın bu yazıma yorumu da aynen şöyle..

Bu metin, yazarın Ardahan Devlet Hastanesi’nde geçirdiği tedavi sürecinde gözlemlediği altyapısal eksiklikleri ve yönetimsel sorunları eleştirel bir dille aktarmaktadır. Yazar, yeni açılan binanın milyonluk maliyetine rağmen internet bağlantısı, asansör arızaları ve ambulanslar için kapalı garaj eksikliği gibi temel donanım problemlerinden şikayet etmektedir. Dönemin valisi ile yaptığı görüşmeyi referans göstererek, hastanedeki personel yetersizliği ve müteahhit firmanın sorumluluklarını yerine getirmemesi gibi idari aksaklıklara dikkat çekmektedir. 2012 yılında kaleme alınan bu yazı, kamu hizmetlerindeki verimliliği sorgulamakta ve aradan geçen zamana rağmen sorunların çözülüp çözülmediğini okuyucunun takdirine bırakmaktadır. Sonuç olarak kaynak, bölge sağlığına hizmet etmesi beklenen modern bir tesisin işleyişindeki aksamaları ve yerel yönetimle paylaşılan çözüm beklentilerini özetlemektedir.