Ramazan’ın son günlerinde toplumun garip bir gerçeğiyle yüz yüzeyiz: Yanlış yapan utanmıyor, alkış istiyor. Doğruyu söyleyen ise huzur bozan ilan

Takvimdeki rakamlar değişip, yelkovan o malum ana yaklaştığında, insan ister istemez durup bir arkasına bakıyor. Bugün benim doğum günüm. Pastadaki

Hayat pahalılığı artık sadece cebimizi değil, karakterimizi de zorluyor. Zamla yaşayan bir toplumun sabrı da mizahı da değişiyor; gülerken içimiz

Cumartesi günü bu şehirde bir ilk gerçekleştirildi. Daha öncesinde bu şehrin adını kullanarak sözde tanıtım yapacağız denilen ve hatta bu

Bir varmış bir yokmuşun hikâyesine kaldığımız yerden devam edelim mi? Devam edelim, halkın sıkıntılarının ayaz kokan kar fırtınalarıyla daha bir

Bugün canım kimseye bulaşmak istemiyor. Daha doğrusu bulaşıkhaneye girmek istemiyor. Gözlerimi kapatıp, kendimi dinleyeceğim bugün. Bugün bana ait bir gün

Herkes koşuyor ama kimse nereye gittiğini bilmiyor. Sistem yorgun insan istiyor; düşünmeyen, sorgulamayan, sadece itaat eden bir insan modeli… Her

Çocukluğumun geçtiği bu sokakları artık tanıyamaz oldum. Ne üzerinde gezip dolaşanlar aşina bana, ne de söylemleri ve dahi kelimeleri. Her

Düşünsenize; devlet olarak her türlü ama her türlü imkânlar sağlanmış. Maddi ve manevi ne kadar kaynak var ise elinizin altında.

Su hayattır. Bunu tüm canlılar biliyoruz. Suyun olmadığı yerde sadece ve sadece ölüm vardır, sıkıntı vardır. Suyun olmadığı yerde “hiç”

Aradan o kadar yıl geçmesine rağmen, ihanet gecesinin izleri halen daha hafızalarımızda… Boğaz Köprüsünün heybeti ve hatta dünyanın gözbebeği olan

Bir zamanlar “Dünyanın terzisi” deniyordu. Şimdi fabrikalar kapanıyor, üretim dışarı kaçıyor. Tekstil sektörü ayakta kalma savaşı veriyor. Peki neden bu

Benim nezdimde siz yoksunuz, yok hükmündesiniz… Birileri bu halkın nabzıyla, sabrıyla ve hatta hatta aklıyla dalga geçiyor gibime geliyor… Aslında

Malum Federasyonu yine İstanbul’da toplanıyor. Halk için tek adım atmayanlar, kendi menfaatleri için sahneye çıkıyor. Kongre mi, Menfaat Pazarı mı?

Yaltaklanmanın terfiye, susmanın maaşa, onursuzluğun statüye dönüştüğü bir düzende, bazıları artık sadece karnını değil, kişiliğini de doyurmaya çalışıyor. Eskiden fakirliğin

Dünya Erzurum’a akacak, iş insanları gelecek, halklar birleşecek ve şehrimiz tüm dünyaya bir kez daha tanıtılacak ve bu şehrin makûs

Akademik unvanın arkasına saklanıp halkı aşağılayanlar, ne kadar “okumuş” olursa olsun, önce insanlıktan sınıfta kalır. Diploması var ama edebi yok.

Bir ülke, bir askeri neden eğitir? Veya bir doktoru! Hatta sorumuzu farklı bir alana çevirerek Bir insan çok özel donanımlara

İt, taşın gölgesinde yatmış; “Ne büyük gölgem var!” demiş. Şimdi de bazıları aynısını yapıyor. Gölgeyi sahiplenip adam olduklarını sanıyorlar. İnsanın

Yalakalık Kariyer oldu, Omurga Sürgünde.. İlke mi? O, güç neredeyse oraya eğilenin sözlüğünde yok. Dün sövdüğüne bugün secde eden bu

Varlık içerisinde yokluğu yaşamak, nasıl bir duygudur asıl sahibinden öğrenmek lazım. Bu olmazı nasıl bir beceri ile başarmaktadırlar diye… Elbette

Bir düşünsenize… Sen kalk yıllar boyunca ana sınıfından itibaren okullarda dirsek çürüt. En az 16 yılını hiç ara vermeden o

İrisinden ufağına, yaşından kurucusuna, marketinden, kasabından, bakkalına, tavacısından tencerecisine, fayansçısından, boyacısına dürüst esnaf bulmak çok zor artık bizim buralarda. “İmam

Geçen hafta yorulduğumuzu beyan ettik ve peşinen birkaç günlüğüne şehir dışına çıkalım, belki dinleniriz dedik. Dedik demesine de asıl sıkıntı